Letters van het leven:

 

Van achter het gordijn staart ze naar buiten
Haar tranen die stromen ze kan zich niet uiten
Praten met een ander dat is toch taboe
Vervreemd door haar angsten weet ze niet hoe.
Met pijn in haar hart probeerd ze te spreken met familie en vrienden om haar angsten te breken,

Letter voor letter woord voor woord
Iedereen luistert maar niemand hoort.
De moeite de pijn de verlossende zin
Praten is zijn maar 't was voor haar een begin

Genoeg te vertellen maar ze durft het niet aan
De woorden zijn moordend dit is haar bestaan
Het begon in haar schooltijd niemand die haar helpen wouw
Een leven vergalt door pesten
Het resultaat is deze vrouw.

Letter voor letter woord voor woord
Iedereen luistert maar niemand hoort.
De moeite de pijn de verlossende zin
Praten is zijn maar 't was voor haar een begin


Nu vele jaren later, de tijd heeft zijn werk gedaan
Ze kan nu vrijuit spreken en trekt zich niets van iemand aan
Haalt haar neus nu op voor leugens, ook al doet het haar nog pijn.
Maar ze kan nu vrijuit leven en genieten van een mens te zijn.

 

Letter voor letter woord voor woord
Iedereen luistert maar niemand hoort.
De moeite de pijn de verlossende zin
Praten is zijn maar 't was voor haar een begin

 

Letter voor letter woord voor woord
niemand luisterd maar iedereen hoort.

De kracht en de vrijheid in haar zin.

Praten is zijn maar 't was voor haar een begin