Jouw dag:

 

Het is net morgen, de wekker roept.
Je komt naar beneden, het is nog vroeg.
Kwart voor acht je pakt je tas in, het ontbijt verslonden klaar voor een nieuw begin.
Je pakt je fiets op en gaat naar school toe, daar aangekomen naar al dat gedoe.

 

Daar op het plein daar sta je dan, met al die kinderen maar jij staat je man.
Je gaat de les in en houdt je stil, de leraar vraag je of jij starten wil.
Je boek gaat open en je begint te lezen, je vraagt je af waar zouden we wezen.
Verkeerde hoofdstuk de klas die lacht, je voelt je klein dit had jij nooit verwacht.

 

De les ten einde, je pakt je fiets op met al dat gelach nog steeds in je kop.
Je rijdt op huis aan en rent je kamer in, schreeuwend naar mij wat heeft school nou voor zin.

 

Ik kom naar je toe en ik kruip je aan, mijn lieve meisje wat hebben ze gedaan.
Je verteld me alles en haalt je schouders op, mijn lieve meisje kom geef nou niet op.
Er zijn zoveel mensen waarbij dit gebeurd, morgen is alles vergeten en wordt je dag weer ingekleurd.

 

Je pakt mijn hand en stopt met huilen, het allerliefste zou jij willen ruilen.
Je bent nog jong geen vijftien jaar, loopt naar de spiegel en kamt dan je haar.
Je zucht nog eenmaal en kijkt dan om, je begint te lachen, je dag is weer om.